Een nieuw hoofdstuk, een nieuw huis
De realiteit van een huis verbouwen begint vaak met een droom. Vier jaar geleden verkochten we ons appartement en trokken we in een koophuis dat groot genoeg zou zijn voor ons gezin van vijf. Met drie kinderen die steeds groter werden was het simpel: we hadden meer ruimte nodig. Inmiddels woont onze oudste op zichzelf en zijn we nog met ons vieren thuis, maar nog steeds voelt dit huis precies goed qua grootte. Alleen, het huis zelf had nogal wat liefde nodig. En dat is precies waar de realiteit van een huis verbouwen zich langzaam liet zien.
Plannen maken in een lastige tijd
We kochten dit huis midden in de coronaperiode wat het hele proces ingewikkelder maakte. Plannen, afspraken, materialen, alles duurde langer of viel uit. Maar vol goede moed begonnen we. We zouden hulp krijgen, we hadden veel voorbereid en toch gebeurde er iets wat veel mensen herkennen: dingen gingen mis. Soms zonder duidelijke reden. Soms door onervaren ondernemers. Soms door pure pech. En daar is ie weer: de realiteit van een huis verbouwen.
De trap die twee keer werd geplaatst
Een van de eerste uitdagingen was de trap. In het huis zat een wenteltrap waar we meteen vanaf wilden. We wilden graag een vaste trap, stevig en gewoon netjes recht. De eerste keer dat de trap werd geplaatst stond hij niet goed. Hij was scheef. Dus moest hij eruit en werd hij opnieuw geplaatst. De tweede keer stond hij weer scheef. Je raadt het al: frustratie, extra tijd, extra gedoe. Het vervelende van uitbesteden is dat je juist verwacht dat het goed komt. Je betaalt ervoor en vertrouwt op kwaliteit, maar ook dan ontdek je de realiteit van een huis verbouwen in zijn meest pure vorm.
Kozijnen die nooit kwamen
Dan de kozijnen. We hadden ze direct besteld want de voorzijde van het huis was echt toe aan vernieuwing. De garagedeur, de voordeur, het slaapkamerkozijn, het raam bij de hal, alles moest vervangen worden. Maar toen we belden om te vragen waar de bestelling bleef bleek dat ze onze order kwijt waren geraakt. Alles moest opnieuw worden opgemeten. We besloten het bij een andere aanbieder te bestellen en de kozijnen zelf te plaatsen. Met hulp gelukkig, maar alsnog was het een enorme klus. Zeker als je geen bouwvakker bent en alles voor het eerst doet. Maar ja, dit is de realiteit van een huis verbouwen.
Het huis dat twintig jaar stil had gestaan
We wisten dat er veel moest gebeuren maar toen we eenmaal begonnen beseften we pas hoeveel. De vorige bewoners hadden de afgelopen twintig jaar weinig gedaan. En daarvoor leek het al niet veel beter. Behang over behang. Tegels over tegels. Dingen half af of helemaal niet. Elektriciteit en leidingen die niet klopten. Het is bijna alsof elk onderdeel van het huis vroeg om vernieuwing. Het leidingwerk en elektra heeft mijn partner grotendeels zelf gedaan en ik hielp hem overal waar ik kon. Maar eerlijk, dit kost zo veel tijd. En energie. En weer zie je: de realiteit van een huis verbouwen is allesbehalve romantisch.
Drie lekkages en een nieuw dak
Het dak leek goed. Tenminste, dat werd gezegd. Tot we drie lekkages ontdekten: boven de slaapkamer, boven de badkamer en boven de garage. We besloten het dak volledig te vernieuwen en daarna zonnepanelen te laten plaatsen. Voor het vernieuwen van het dak vroegen we offertes op en kozen we voor zzp’ers met goede recensies. In theorie een veilige keuze. In praktijk minder. Hij kwam wanneer het hem uitkwam, niet wanneer we hadden afgesproken. Soms had hij ruzie met zijn partner en ging hij weg. Het dak werd uiteindelijk vervangen maar het garagedak moest later en daar zaten foutjes in. Gevolg: opnieuw lekkage. Tot op de dag van vandaag moeten we bij hevige regen nog steeds emmers neerzetten. Dit is gewoon de realiteit van een huis verbouwen.
Zonnepanelen die ook niet in één keer goed gingen
Toen kwamen de zonnepanelen. Je zou denken: professioneel bedrijf, dat komt goed. Maar dat was te optimistisch. De eerste set panelen was niet de juiste. Daarna kwam een team dat onderling niet op één lijn zat en de panelen niet goed plaatste. Eerst deden ze het niet, toen lagen ze verkeerd en vervolgens speelde er weer iets anders. Pas na meerdere bezoeken werd het opgelost. Soms voel je je bijna een projectmanager van je eigen huis, omdat je constant moet coördineren, controleren en corrigeren. Ook dat hoort bij de realiteit van een huis verbouwen.
Midden in het proces, maar dichter bij elkaar
We zijn er nog lang niet, want we zitten er midden in. Toch heeft de verbouwing ons dichter bij elkaar gebracht. Je leert samenwerken op een manier die je nooit had verwacht. Je leert relativeren, je leert lachen om dingen die eigenlijk helemaal niet grappig zijn en je leert plannen op manieren die soms nergens op lijken. Ik hoop dat we hier later om kunnen lachen. En ik hoop dat ik hier nog lang mag wonen, maar een klushuis koop ik voorlopig niet meer.
Even terug naar het begin
Wat veel mensen niet weten: de eerste maanden na de aankoop van ons huis hebben we bij mijn schoonouders gewoond. Dat was praktisch, want zo konden we klussen zonder dubbele lasten. Maar omdat het huis nog steeds niet klaar is slapen we inmiddels al vier jaar op een luchtbed in de woonkamer. En dat gaat een keer opbreken. Je lijf, je energie, je geduld. Ook dat is de realiteit van een huis verbouwen: het vraagt meer van je dan je ooit had verwacht.
Wat dit huis ons echt heeft gebracht
Ondanks alles, ondanks de fouten, de vertragingen, de frustratie en de honderden onverwachte problemen, heeft dit avontuur ons ook iets opgeleverd. We hebben geleerd geduldig te zijn. Handig te worden. We weten nu meer over huizen, elektra, dakbedekking, lekkages en materialen dan we ooit hadden willen weten. Maar we hebben dit huis stukje bij beetje naar onze hand gezet. En dat maakt trots.
En misschien is dat precies wat de realiteit van een huis verbouwen is: dingen gaan mis, veel kost meer tijd dan je verwacht, maar uiteindelijk bouw je niet alleen aan een huis, je bouwt aan herinneringen, ervaring en een plek die echt van jou wordt.
Wil je meer lezen over dit proces? Neem dan ook een kijkje bij mijn eerdere blog Wij gaan verhuizen.
Liefs,
